سلام برقطب عالم امکان حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف)
![]()
آجرک الله یا بقیـة الله
و یاران باوفایش
را به محضر مقدس و نازنین ولی الله الاعظم امام زمان ارواحنا فداه
و تمامی عاشقان و دلسوختگانش تسلیت عرض می نمائیم
سلام

اربعين
اهميت اربعين از کجاست؟ صرف اين که چهل روز از شهادت شهيد ميگذرد، چه خصوصيتي دارد؟ اربعين خصوصيتش بهخاطر اين است که در اربعين حسيني ياد شهادت حسين زنده شد و اين چيز بسيار مهمي است. شما فرض کنيد اگر اين شهادت عظيم در تاريخ اتفاق ميافتاد يعني حسين بن علي و بقيه شهيدان در کربلا شهيد ميشدند، اما بنياميه موفق ميشدند همانطور که خود حسين را و ياران عزيزش را از صفحه روزگار برافکندند و جسم پاکشان را در زير خاک پنهان کردند، ياد آنها را هم از خاطره نسل بشر در آن روز و روزهاي بعد محو کنند. ببنيد در اين صورت آيا اين شهادت فايدهاي براي عالم اسلام داشت؟ يا اگر هم براي آن روز يک اثري ميگذاشت، آيا اين خاطره در تاريخ هم، براي نسلهاي بعد هم، براي گرفتاريها و سياهيها و تاريکيها و يزيدهاي دوران آينده تاريخ هم اثري روشنگر و افشاکننده داشت؟ اگر حسين شهيد ميشد، اما مردم آن روز و مردم نسلهاي بعد نميفهميدند که حسين شهيد شده، آيا اين خاطره چه اثري و چه نقشي ميتوانست در رشد و سازندگي و هدايت و برانگيزانندگي ملتها و اجتماعات و تاريخ بگذارد؟ ميبينيد که هيچ اثري نداشت، بله حسين که شهيد ميشد، خود او به اعلاء عليين رضوان خدا ميرسيد، شهيداني که کسي نفهميد و در غربت، در سکوت، در خاموشي شهيد شدند، به اجر خودشان در آخرت رسيدند، روح آنها فتوح و گشايش را در درگاه رحمت الهي به دست آورد، اما آيا چقدر درس شدند، چقدر اسوه شدند. درس، آن شهيدي ميشود که شهادت او و مظلوميت او را نسلهاي معاصر و آينده او بدانند و بشنوند، درس و اسوه آن شهيدي ميشود که خون او بجوشد و در تاريخ سرازير بشود، مظلومين يک ملت آن وقتي ميتواند زخم پيکر ستم کشيده شلاق خورده ملتها را شفا بدهد و مرهم بگذارد که اين مظلوميت فرياد بشود، اين مظلوميت به گوش انسانهاي ديگر برسد، براي همين است که امروز ابرقدرتها صدا توي صدا انداختند که صداي ما بلند نشود، براي همين است که حاضرند پولها گزاف خرج کنند تا دنيا نفهمد که جنگ تحميلي چرا به وجود آمد، با چه انگيزهاي، با ست که، با تحريک که. آن روز هم دستگاههاي استکباري، حاضر بودند هرچه دارند خرج کنند به قيمت اين که نام و ياد حسين و خون حسين و شهادت عاشورا مثل درس در مردم آن زمان و ملتهاي بعد باقي نماند و شناخته نشود. البته در اوائل کار درست نميفهميدند که چقدر مطلب با عظمت است. هرچه بيشتر گذشت، بيشتر فهميدند. در اواسط دوران بني عباس حتي قبر حسين بن علي عليهالسلام را ويران کردند، آب انداختند، خواستند از او هيچ اثري باقي نماند. نقش ياد و خاطره شهيدان و شهادت اين است، شهادت بدون خاطره، بدون ياد، بدون جوشش خون شهيد، اثر خودش را نميبخشد و اربعين آن روزي است که برافراشته شدن پرچم پيام شهادت کربلا در آن روز آغاز شد و روز بازماندگان شهداست. حالا چه در اربعين اول، خانواده امام حسين عليهالسلام به کربلا آمده باشند و چه نيامده باشند. اما اربعين اول آن روزي است که براي اولين بار زائران شناخته شده حسين بن علي به کربلا آمدند؛ جابربن عبدالله انصاري است و عطيه از اصحاب پيغمبر، از ياران اميرالمؤمنين و آمدند آن جا و جابر بن عبدالله حتي نابينا بود - آنطور که در نوشتهها و اخبار هست - و دستش را عطيه گرفت و برد روي قبر حسين بن علي گذاشت و او قبر را لمس کرد و گريه کرد و با حسين بن علي عليهالسلام حرف زد و با آمدن خود و با سخن گفتن خود خاطره حسين بن علي را زنده کرد و سنت زيارت قبر شهداء را پايه گذاري کرد. يک چنين روز مهمي است روز اربعين.
سخنان مقام معظم رهبری دام برکاته در ديدار با جمع کثيري از خانواده هاي شهداي تهران و حومه.
منبع: کتاب اشک بايد راز دار باشد
(توصيههاي رهبر معظم انقلاب براي عزاداران، مداحان و مبلغان حسيني)
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم